BEHANDEL-CENTRUM >>> SPECIALISME EN HOLISME
<<< Site overzicht : klik op het logo

 

 

 

HET VERSCHIL TUSSEN COMPLEMENTAIRE EN KLASSIEKE GENEESKUNDE

Wat is complementaire of alternatieve geneeskunde? Alternatief betekent anders. Alternatieve geneeskunde betekent dus gewoon: andere geneeskunde. Anders dan wat? Anders dan de geneeskunde die we de laatste 120 jaar gezien hebben van onze dokters en specialisten. Anders dan de gewone, klassieke of reguliere geneeskunde.

De klassieke geneeskunde is in ons land sinds de vorige eeuw de enige wettelijk erkende manier om mensen te genezen. Men probeerde daarmee een einde te maken aan alle andere vormen van geneeskunde. Dat was vooral met het doel patiënten te beschermen tegen oplichterij en kwakzalverij. Alleen artsen mochten, na een lange studie, de geneeskunde uitoefenen. Hoewel de andere vormen van genezen daarna jarenlang een sluimerend bestaan hebben geleid, zijn de meeste ervan nooit helemaal verdwenen.

Vooral de laatste twintig jaar zien we een geweldige opkomst van allerlei oude therapieën, afgestoft en al dan niet in een wat nieuwer jasje gestoken. Al die verschillende therapieën, het zijn er intussen wel een paar honderd, vallen onder het hoofdstuk complementaire geneeskunde. Het zal duidelijk zijn dat we met de term complementaire geneeskunde nog alle kanten op kunnen. Er vallen therapieën onder die heel dicht bij de klassieke geneeskunde staan, maar ook therapieën die daar mijlenver van verwijderd zijn.

Laten we bijvoorbeeld eens kijken naar het gebruik van knoflookpillen. Dat valt in wezen onder de complementaire geneeskunde. Men probeert immers beter te worden op een andere manier dan de huisarts meestal voorstelt. Toch is het verschil met een huisarts die bijvoorbeeld ijzerpillen voorschrijft, niet zo groot. In beide gevallen denkt men iets te kort te komen en probeert men dat tekort met bepaalde stoffen aan te vullen. Knoflookpillen, vitaminepreparaten en dergelijke vormen daarom een beetje een grensgebied tussen de complementaire en de klassieke geneeskunde. Het zou best kunnen dat ze vandaag of morgen in het ziekenfondspakket worden opgenomen. Na het toedienen van knoflookpillen, voedingssupplementen, enzovoort volgt een hele reeks van complementaire geneeswijzen, waarvan iedere methode steeds iets verder van de klassieke geneeskunde verwijderd is, steeds 'alternatiever' wordt.

De iriscopie bijvoorbeeld wordt nog lang niet door iedereen geaccepteerd, maar het is een vrij technische diagnosemethode, die goed controleerbaar is: alle vergelijkende onderzoeken, en daar zijn er intussen heel wat van gedaan, wijzen op een percentage juiste diagnoses van tussen de tachtig en negentig procent. Het is een methode die tegen de klassieke geneeskunde aanleunt. In Duitsland wordt er door gewone artsen dan ook al vrij geregeld gebruik van gemaakt.

Gaan we wat verder in de reeks, dan stuiten we bijvoorbeeld op de homeopathie. Dat is een geneesmethode die al wat vager is, wat moeilijker wetenschappelijk te bewijzen. Toch worden er al verwoede pogingen gedaan om de homeopathie in te lijven in de klassieke geneeskunde. Dat is zeker niet het geval met bijvoorbeeld de paranormale geneeskunde, een methode die weer een stuk verder in de reeks ligt. De naam zegt het al; het is een methode die 'naast het normale' staat, een nette manier om te zeggen dat we het 'niet normaal' vinden. Er gebeuren dingen die niet door de wetenschap te controleren zijn, door de apparatuur niet te meten zijn. Dus is het suggestie, niet normaal... ?

Helemaal aan het einde van de reeks therapieën treffen we bijvoorbeeld de gebedsgenezing aan of het 'genezen met behulp van engelen'. Dat ligt te ver van het wetenschappelijke denken af om er nog serieus over te praten. Het is dus 'flauwekul en oplichterij'? Engelen in het ziekenfondspakket, dat zit er de eerste jaren niet in... .

Het is hier niet de plaats om de verschillende methoden op hun werkzaamheid en waarde te beoordelen. Wat ik duidelijk wil maken, is dat iedere therapie die buiten de klassieke geneeskunde valt, op die ene grote hoop wordt gegooid van de alternatieve geneeskunde. Praten over de complementaire geneeskunde in zijn algemeenheid als goed of slecht is dan ook weinig zinvol. 'De' complementaire geneeskunde bestaat niet. Iedere methode heeft zijn eigen waarde en dient op zichzelf beoordeeld te worden.

Waar het in mijn website om gaat, is het wezenlijke verschil tussen het klassieke en het alternatieve denken aan te geven. Want het verschil tussen beide geneesrichtingen is veel meer dan een verschil in methoden of medicijnen. Het gaat om een andere manier van denken, een andere filosofie.

Zoals gezegd: 'de' complementaire geneeskunde bestaat niet. Veel complementaire geneeswijzen verschillen ook niet wezenlijk van de klassieke geneeskunde: ze hebben dezelfde denkrichting als de reguliere geneeskunde, alleen de instrumenten (pillen enzovoort) zijn wat anders dan bij de gewone geneeskunde.

De toenadering van de klassieke geneeskunde tot de complementaire geneeskunde, die men hier en daar ziet, is dan ook meestal schijn. Alleen die methoden en geneesmiddelen worden van de complementaire geneeskunde overgenomen die binnen het denkraam van de klassieke geneeskunde passen.

Wezenlijk verandert er daarmee niets. Ik zal ingaan op de vraag wat nu dat wezenlijke verschil is tussen de klassieke en de complementaire geneeskunde. In twee woorden is dit verschil terug te brengen tot de tegenstelling: specialisme - holisme.

Alle andere verschillen komen hieruit voort.

 

«» Start « » Behandel-centrum « » Sauna-centrum « » Zonne-centrum «»